Contos de medo: 1º ciclo ESO – 2º Premio

Paula Places Horta

Sopa enlatada
 

Unha ducia. Só pescaramos unha ducia, pero era máis que suficiente para a miña pequena familia. Os peixes revoltábanse na cesta mentres nós intentabamos chicar o bote que, coa oleaxe, estaba inundado. Xa era moi tarde,e só nos ilumiaba a luz da lúa. A gran marexada batía contra o Benito VI con todas as súas forzas. Decidimos ir atracar o bote e marchar para as nosas casas.
Quitei o chuvasqueiro e as botas e calcei os meus vellos zapatóns. Había frío, xa que era inverno. Despedinme de Francisco e comecei a camiñar cara a miña casa. A rúa estaba totalmente baleira. O forte temporal tirara co lixo das rúas e con varias árbores. Xa case chegara, unha curva máis e encontraríame na porta do meu fogar.
Xirei, pero de súpeto encontreime co meu tío Benito (grazas a el, que xa era maior, herdara o meu pequeno bote). Estaba moi arranxado para ser el; unha camisa branca e uns fastosos zapatos.
– Moi boas, Don Benito – dixen con educación- que gusto dá encontrarte por aquí!
– Boas, que tal o día rapaz? – dixo asomando a cabeza cara o meu cesto de peixe.
Eu, abrín a tapa para mostrarlle todo o que traballaramos durante o día.
– Miña nai, que tal pescastes meu fillo!! – dixo asombrado- ben, agora vai para a casa sen medo, merecedes un descanso. Ide tranquilos, oh!
– Iso farei Don Benito, ata mañá!
Cheguei ao meu fogar e axiña apreciei un gran cambio de temperatura. Notei que a miña nai encendera a cociña, e polo recendo imaxinei que estaba cociñando.
– Xa cheguei mamá! – dixen mentres camiñaba polo corredor.
– Antonio! – exclamou miña nai mentres se dirixía cara min para darme un bico.
Unha vez xuntos, fomos á cociña a tomar a sopa que ela me tiña preparada.
Estabamos sentados un frente a o outro , cando notei que o rostro da miña nai non asemellaba nada contento.
– Hoxe pescamos a cachón!- dixen eu para intentar animar o ambiente – , facía moi mal día, pero o bote resistiu. Por certo, vin ao tío Benito á volta da esquina! Estaba moi elegante…
– Antonio, non puido ser… o tío Benito , faleceu hoxe á maña…

 
FIN

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s