Quedamos ás nove

Antón Alexandre Pérez Vázquez

Quedamos ás nove
 

Coma tódolos días Fernando estaba desexando que chegaran as nove da noite para compartir aquela hora con ela. Era o momento máis feliz do día, cando rompía coa monotonía das súas tarefas cotiás. Ninguén enchía o seu corazón como o facía ela. Ao vela lembraba os momentos máis felices da súa vida.
Por fin chegou a hora. El xa levaba esperando uns dez minutos. Ela apareceu coma sempre puntual ás nove. Hoxe levaba unha chaqueta vermella que resaltaba os seu longo cabelo, negro coma o acibeche, que mantiña a mesma cor que cando a coñecera.
Xa chovera dende aquela! Cando ela se convertera no seu amor durante o mes de agosto duns quince anos apenas cumpridos. Ela viñera veranear á pequena vila mariñeira onde el vivía.
Pasaran vinte e cinco anos pero ela estaba igual. A súa faciana apenas cambiara. O seu sorriso era o mesmo. Semellaba máis moza do que realmente era, non aparentaba os trinta e nove anos que tiñan ámbolos dous.
Ao tela diante lembraba o acontecido aquel verán, cando acabada de chegar soa e sen amigos, naquela praia xuntouse con el e os seus . Compartiron conversas, solpores na praia, paseos poloa vila, películas no vello cine… Gustáronse, pero agosto estaba a piques de rematar.
A fin do verán marcou a fin da súa relación. Fernando sufriu nos seguintes meses. Non sabía onde atopala. Descoñecía o seu enderezo, o seu teléfono. Decidiu agardar ao seguinte agosto, pero ela non volveu.
Xa a esquecera, cando de súpeto, dous anos atrás, atopáraa de novo. Dende entón quedaba todos os días da semana, de luns a venres, entre as nove e as dez. Ninguén o sabía. Nin a súa familia, nin os seus amigos. Pero na súa casa estrañaba moito o seu cambio de comportamento nos dous últimos anos. Non entendían que quixese ver a soas o telexornal daquela canle que tanto aborrecía antes. A resposta era ela.
Un día máis o seu primeiro amor chegaba puntual coma sempre e comezou a presentar as novas do día.

 

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s